ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ Φωτογραφίες και βιογραφίες

Τίτος Πατρίκιος
(1927)

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Φωτογραφίες και βιογραφίες

Τα ερωτικά μας όνειρα συντηρήθηκαν
από τις αμετάβλητες φωτογραφίες
των γυναικών που είχαμε αγαπήσει.
Τα πολιτικά μας όνειρα νικήθηκαν
απ' τις μεταβαλλόμενες βιογραφίες
των ηγετών που κάποτε μας είχαν πείσει.

Cesaria Evora: 1941-2011

Η “ξυπόλητη ντίβα” από τα Νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου έπαψε πια να υπάρχει από το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011. Έφυγε στα 70 της χρόνια, στην πατρίδα της, στο νησί Sao Vicente αφού είχε σταματήσει πια κάθε μουσική δραστηριότητα τους τελευταίους μήνες, με σοβαρά κλονισμένη την υγεία της από προβλήματα καρδιάς και υπέρτασης.

Οι μέρες που ζούμε ΚΑΛΛΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Ο έρωτας είναι περίεργο πράγμα
τώρα που η πόλη καίγεται
κι οι νύχτες μοιάζουν με λαμπάδες
αν κάτι με κρατά απ' το να σ' αγαπήσω
είναι που δεν τολμά να βάλει τέλος

Είναι στιγμές...που λές δεν πάνε όλοι στο διάολο ;

Είναι μια απλή καθημερινή (Πέμπτη) στην Θεσσαλονίκη.
 Κάθε πανεράκι κοστίζει 15€…Κάντε τη πράξη...

Όλα αυτά συνέβησαν σε λιγότερο από 180 δευτερόλεπτα που χρειάστηκε ο Αντώνης Ρέμος να πει το «Είναι Στιγμές»…








πηγη:alltogethernow.gr

(Χωρίς θέμα)‏ - Παναγιώτης Μπουρλέσσας

(Χωρίς Θέμα) - Παναγιώτης Μπουρλέσσας

Έχω έναν πόνο στο στομάχι σήμερα. Πάει, έρχεται, πάει, δε φεύγει αλλά απλά λείπει κάτι στιγμές.

Δε μπορώ να πω ότι φοβάμαι. Μόνο που τραβά τη σκέψη μου στο σημείο εκείνο και το σώμα μου σα να σβουρίζεται στα πέριξ.

Aν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος- Τάσος Λειβαδίτης (Κώστας Καζάκος)

ΑΥΤΩΝ - Γ.ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΑΥΤΩΝ

Ο κόσμος αυτών ας είναι νεκρός για εμένα.

Αυτών των δήθεν σπουδαίων γελοίων,των ομαδοποιημένων στο τίποτα,

των νεκρών ελπιδοφόρων,

των κιτρινισμένων από αποτυχία βασιλιάδωντης τουαλέτας,

 τις μιζέριας και του μηδενισμού της προσωπικότητας.

Συγκρατημένη απελπισία - του Οδυσσέα Ιωάννου

«Συγκρατημένη απελπισία. Ακριβώς όπως είχα συγκρατημένη αισιοδοξία όταν οι περισσότεροι ζούσαν το αμερικάνικο όνειρό τους, έτσι και τώρα έχω συγκρατημένη απελπισία». Λόγια γνωστού, Παρασκευή βράδυ σ΄ ένα μικρό θέατρο στο Μεταξουργείο. Την κάνει την βόλτα του στο μπαλκόνι αλλά δεν φτάνει στην άκρη. Ένα τσιγάρο και πάλι πίσω. Μία μονάδα που αλλάζει πρόσημο. Μία το συν, μία το πλην. Αλλά μονάδα. Ούτε δέκα, ούτε μηδέν. Ένας άνθρωπος. Τα πόδια στο χώμα, τα χέρια στα σύννεφα, ό,τι βόλτες καταφέρουν να κάνουν τα κλαδιά.

18 χρονια από τον θάνατο της Κατερίνας Γώγου

Σαν σήμερα έφυγε η Κατερίνα Γώγου, μια πραγματική καλλιτέχνις που αφουγκράστηκε και εξέφρασε τον καιρό της και έδωσε φωνή ως ασυμβίβαστη πνοή της εποχής της σε καταστάσεις που η κοινωνία προσπαθούσε να κρύψει κάτω απ' το χαλάκι. Στην σύγχρονη Μεταπολεμική Ελλάδα στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών υπήρξαν άνθρωποι με διακρίσεις διεθνούς κύρους ακόμη και με βραβεία Νόμπελ. Η Κατερίνα Γώγου αν και δεν απέκτησε τέτοια βραβεία, έχει το βραβείο της αμφισβήτησης, της ανατροπής της εσωτερικής διαπάλης για μια κοινωνία πιο ανθρώπινη, πιο αληθινή που θα σέβεται και θα εκφράζει τους πόθους, τα λάθη της, την ανθρωπιά της. Αυτό το βραβείο δίνεται καθημερινά από όλους όσους εμπνέονται από το έργο της και το χρησιμοποιούν ως ζωντανό εργαλείο ανάλυσης κοινωνικών γεγονότων και συναισθημάτων και όχι ως μια στείρα αναπαραγωγή. ...